Thank God, it's over.

En dan bedoel ik daarmee dat het kerstgedoe weer voorbij is. De ballen kunnen weer in de doos en naar de zolder, de feestverlichting kan weer weg. Opgeruimd met die kitsch! We hoeven in de winkels geen liedekens meer aan te horen over het kindeke Jezus. Over twee maanden is het weer maart, het is nog wel even doorbijten, maar 8 weken zijn zo voorbij.
Ik wens iedereen een heel gelukkig en gezond 2010!

Kerstblues revisited.

De kerstblues is voor mij het dieptepunt van het jaar. De zondagsblues waar ik ook jaren last van heb gehad kan ik tegenwoordig wel verdrijven door de kerkklokken te negeren en in de middaguren naar de Turkse supermarkt te gaan. In de binnenstad van Den Haag zijn ook alle winkels open op zondag dus ook daar kun je de calvinistische wolk uit je hoofd laten wegwaaien.
Voor mij is het voornamelijk het idee dat het kan, dat je de keus hebt om op een zondag hetzelfde te doen als op elke andere willekeurige dag.
Ik heb ook nog een tijd gehad dat ik naar de sportschool ging op zondag en op de terugweg de gereformeerden (vrijgemaakt) tegenkwam die met mij een beschuldigende blik aankeken.
Daar heb je weer zo'n Goddeloze zag je ze dan denken.
Alleen met Kerst lijkt het wel alsof de wereld gesloten is. De dagen ervoor wordt je al doodgegooid met kerstmuzak in de winkels of waar je ook komt. De Kerstmaffia slaat weer toe. En dan komt op 25 december het absolute dieptepunt. Verlaten straten, grijze luchten.
Vrolijk Kerstfeest!

Christopher Plummer.

Tijdens het zappen zag ik dat 'The Sound of Music' weer eens uit de kast was gehaald. Zo'n suikerzoete musical waarin ook Julie Andrews een rol speelt.
Het viel mij ineens op hoezeer die man op mijn vader lijkt in die musical.Mijn moeder leek alleen in de verste verte niet op Julie Andrews.

Eend met whiskey

Elk jaar met kerstmis komt hij een keer of wat in mijn mailbox. Ik geloof dat ik hem 10 jaar geleden voor het eerst zag.Een verhaal met een baard. Ik heb niets tegen baarden maar wel als ze aan een verhaal zitten.