Te land, ter zee en in de lucht.

Bij de TROS , onze nationale, publieke, gezellige familieomroep zenden ze al voor zolang ik me kan herinneren: Te land, ter zee en in de lucht uit.

Dat is een ontzettend feestelijk familieprogramma en het heeft een hoge amusementswaarde.

Het bestaat uit verschillende onderdelen:

• Fiets 'm d'r in
• Hoog en droog
• Gein op het plein
• Tobbedansen
• Snel naar de hel bel

Volgen mij heeft de variant: Vlieg er eens uit ook bestaan maar helemaal zeker ben ik er niet van.

De foto boven dit stukje is een opname van: Fiets 'm d'r in. Eigenlijk is dat wel het leukste onderdeel. De bedoeling is dat je met een zelfgemaakt voertuig met trappers over een smal plankier fietst, het liefst zo gek mogelijk uitgedost. Met een glunderend gezicht zie je ze bij de start verschijnen.

Uiteraard gaat bijna iedereen roemloos ten onder met voertuig en al . Hoe sneller hoe leuker.

Er is geen beter vermaak dan leedvermaak tenslotte. Als iedereen aan de beurt is geweest en met een vergenoegd gezicht het water in is gereden worden de winnaars bekend gemaakt.

Ik weet niet welke normen ze daarvoor hanteren maar ik denk dat degene(n) die het langst uit het water zijn gebleven de winnaars zijn.

Als iedereen weer droge kleren aan heeft getrokken treedt er nog vaak een artiest op zodat de verliezers en de toeschouwers ook nog een plezierige avond hebben. De aanstekers kunnen weer aan en iedereen zingt gezellig mee.

Aan het einde van de dag, op weg naar huis, kunnen we dan vreugdevol terugkijken op een echte Hollandse feestdag.

Double D.

-Hoe was je naam ook weer?
-Ik heet Hadriana.
-Die naam bedoel ik niet, je hebt ook nog een andere naam, een bijnaam.
-Een bijnaam?
-Ja,een bijnaam.
-Oh, je bedoelt Dinah Daredevil?
-Ja, die bedoel ik, waarom noemen ze je zo?
-Omdat ik veel durf, denk ik.
-Durf je echt zoveel?
-Ik durf niet te vliegen.
-Maar je zei dat je zoveel durfde?
-Er zijn dingen die ik niet durf.
-Noem eens wat.
-Door de Velsertunnel rijden met mijn Smart.Eigenlijk durf ik helemaal niet op de grote weg met die Smart.
-Zijn er meer dingen die je niet durft?
-Nou, wat mij ook heel eng lijkt is bungee jumpen of tokkelen van de Euromast.
-Maar zijn er dan ook dingen die je wel durft?
-Ja hoor en dat wil je zeker graag weten?
-Liefst wel.
-Ik ben laatst op een zaterdagmiddag staand op mijn paard door de Kalverstraat gereden.
-Wow, toen had je zeker wel veel bekijks?
-Ja, de mensen stoven opzij toen ze me zagen. Tassen vielen op de grond en honden begonnen te blaffen.
-Dat kan ik me voorstellen.Waarom deed je dat eigenlijk?
-Het ging om een weddenschap, ik heb er duizend euro mee verdiend en een stukje in de krant waarin stond dat het winkelend publiek in de Kalverstraat werd opgeschrikt door een soort Dinah Daredevil die staande op haar paard door de Kalverstraat raasde.
-Ah, vandaar de naam.
-Inderdaad en ik mag nooit meer met een paard in de Kalverstraat komen.

Clumsy (2)

Gisteren was ik in de supermarkt. Dat gebeurt wel vaker en daar ga ik natuurlijk geen blog aan besteden. Maar gisteren had ik een portemonnee bij me waarin ontzettend veel kleingeld zat. U voelt hem waarschijnlijk al aankomen.
Bij het afrekenen opende ik mijn portemonnee, betaalde mijn boodschappen en toen liet ik het ding vallen, hij was nog open en mijn volledige bezit aan kleingeld lag op de grond.
En dan blijkt dat de medemens best behulpzaam is want binnen drie minuten was alles opgeraapt.Ik heb de mensen dus drie minuten lang pittige lichaamsbeweging bezorgd.
De kassiëre die moe was en bijna in slaap was gevallen hielp ook mee, misschien was ze blij dat er wat leven in de brouwerij kwam zo tegen half zes.

In de trein

Vanavond moest ik van Almaar met de trein naar Den Haag. Dat betekende overstappen in Haarlem.
De trein zou om 21.58 vertrekken vanuit Haarlem en precies op tijd kwam er een trein aangesukkeld. Iedereen stapte keurig in, de deuren gingen dicht maar de trein ging niet over tot enige aktie.
Na een minuut of 7 vertelde iemand via de intercom van de trein dat de ruiten smerig waren, de machinist niets kon zien en dat er geen water beschikbaar was.
Ik dacht nog even om de fles Spa aan te bieden die ik bij me had maar toen zag ik iemand aan komen sloffen met een emmer water en een soort mop.
Vijf minuten later vertelde dezelfde stem via de intercom opgewekt dat de ruiten schoon waren gemaakt maar dat we nog even moesten wachten met vertrekken tot er een stoptrein was vertrokken.
En ja hoor na nog een paar minuten zette trein zich in beweging en vertrokken we met een rotvaart richting Den Haag.
Binnen 23 minuten arriveerde de trein op Station Laan van Nieuw Oost Indie en vrijwel direkt kwam de bus eraan.

Over portefeuilles gesproken.

Een aantal maanden geleden werd ik in Leidschendam aangehouden door de politie. Een jonge agente stapte uit de politieauto.
Of ik me kon legitimeren en mijn autopapieren kon laten zien.
Nee, dat kon ik niet.
Waarom niet?
Omdat die in mijn portefeuille zitten en die ligt thuis.
Ondertussen informeerde de andere agent in de auto op wiens naam mijn kenteken stond.
De vrouwelijke agente vroeg mijn naam en die kwam overeen met de informatie die haar mannelijke collega inmiddels ontvangen had.
Hebt u eigenlijk wel een rijbewijs?
Ja hoor ik heb een rijbewijs maar dat ligt ook thuis, in hetzelfde mapje als de autopapieren.
En hoe komt het dat u geen papieren bij u heeft?
Bij dat soort onzinnige vragen krijg ik altijd de neiging om een nog onzinniger anwoord te geven zoals: ik heb nooit papieren bij me op dinsdag.
Maar ik zei keurig netjes dat ik was vergeten ze mee te nemen.
Dan moeten we u meenemen naar het bureau, mevrouw!
Ik zag het in gedachten al helemaal voor me, in de handboeien achterin de politiewagen naar het bureau.
Een leven lang uit handen van de politie gebleven en dan mee naar het bureau omdat ik geen papieren bij me had.
Die politieagente zat er zelf geloof ik ook wel een beetje mee want ze vroeg of ik echt helemaal niets bij me had waaruit mijn identiteit bleek.
Ja, een bankpasje heb ik.
Maar dat was niet voldoende, vond ze.
Toen opeens bedacht ik dat ik de legitimatie van mijn werk in het dashboardkastje had gelegd.
En dat was mijn redding, er staat ook een foto op dat pasje en ik hoefde niet mee naar het bureau.
Maar ik kreeg wel een bekeuring voor het niet 'op eerste verzoek tonen van een legitimatiebewijs'.
Oh ja, en een prettige dag nog verder!

Taalgebruik

Als je een kroeg in Rijswijk binnenstapt en je zegt 'goeiemoggel' kun je gewoon direkt een beuk krijgen.
(Overigens zie ik niet waarom je zoiets zou zeggen,maar het schijnt erg en vogue te zijn).
Iedereen bemoeit zich er vervolgens mee en tot slot komt de politie om de knokkende menigte uit elkaar te plukken.
'Ja, ik dacht dat-ie mongool zei en daarom gaf ik hem een hengst.'

Zo gaat dat dus.