Klacht

-Goedemorgen meneer, ben ik hier aan het juiste adres om een klacht in te dienen?

-Ja, mevrouw als u even uw naam en adres geeft maak ik er direct een aantekening van. Even mijn pen pakken en een klachtenformulier, zo, steekt u maar van wal.

-Mijn naam is Zaadt (met dt), mijn voornaam is Toos en ik woon op de Kruisingalaan 9 Ik wil u verzoeken mijn buurman het recht op boven mij wonen te ontzeggen.

-En waarom wilt u dat mevrouw?

-Ik begrijp dat u wilt weten waarom, nou dat ga ik u vertellen. Die man is een viezerik, een doodgewone smeerlap, hij maakt van mijn tuin een vuilnisbelt! Ik wil dat hij daar weggaat of dat u mij een ander huis aanbiedt.

-Ik neem aan dat u het over de heer G.L.C. Van der Hemd heeft, die het pand Kruisingalaan 17 bewoont? Wij hebben nooit klachten ontvangen over de heer Van der Hemd.

-Inderdaad meneer (uw naam was?). Het gaat om de heer Van der Hemd. Mijn tuin ligt direct in zijn schootsveld.
Laatst stond hij met een haring die hij met een kerstboomhaakje aan een stuk touw had gebonden op het balkon terwijl hij die haring naar beneden liet bengelen.
Ik vroeg: "wat doet u nou meneer van de Hemd?"
"Vissen" zei hij. "Oeps daar ontglipt hij me weer" en toen lag die haring in mijn tuin.
En ik kan u vertellen, het was geen verse haring. Ik kreeg antiperiscopische bewegingen in mijn maag toe ik die haring op moest ruimen

-Pardon mevrouw, mijn naam is de Buis, Gerard de Buis.
Wij van WBV De Wonderstaete kunnen ons voorstellen dat de speelsheden van de heer Van der Hemd u niet altijd bevallen. Toch zouden wij u willen voorstellen enige ruimte aan die speelsheden te gunnen. De heer Van der Hemd is nu eenmaal zo, het is niet anders: zijn medische achtergrond laat ons geen twijfel dat het meer dan speelsheid zou zijn.
U bedoelde zeker dat u antiperistaltische bewegingen in uw maag kreeg?

-Dat zei ik, meneer de Buis, maar dat is nog niet alles!
U spreekt over speelsheden maar ik vraag me af hoe u het zou vinden als er dagelijks halve omeletten of afgekloven boterhammen door de tuin zouden vliegen. Hij krijgt eten van zo'n cateringbedrijf en als het hem niet aanstaat dan denkt hij húp, over de reling.
Hij heeft vorige week ook nog een vuilniszak over het balkon leeggegooid en toen hoorde ik hem roepen: "Even de tuin van Spermatoosje oppimpen”
Nou vraag ik u? Dat kan toch helemaal niet! Mijn tuin is toch geen biobak?
Rita, mijn kleine Jack Russel terriër wordt er ook vreselijk nerveus van, als ze die man maar hoort kruipt ze al onder het bed.
Straks lopen de ratten bij mij door de tuin!

-Ik heb even nagegaan waar u woont, en u woont op het adres Kruisingalaan 9, alhier. Inderdaad heeft u een bovenbuurman, de heer G.L.C. van der Hemd, die het pand Kruisingalaan 17 rechtens bewoont.
Ons is niets bekend van moeilijkheden die de heer Van der Hemd u, of wie ook, zou bezorgen.

-Nee, maar iemand moet toch een keer met de waarheid komen over de heer van de Hemd?.
Bovendien woont hij recht boven mij en ik heb dus de tuin die binnen zijn bereik ligt.
De andere mensen hebben waarschijnlijk geen last van hem maar ik des te meer.

-Maar waarom doet u dan geen aangifte mevrouw Zaadt?

Dat heb ik gedaan, toen is de wijkagent bij hem geweest, die heeft hem verteld dat hij dat nooit meer mocht doen. Maar een uur later lag er weer een halve karbonade in de tuin.
Ik kan er niet meer tegen meneer de Buis, ik word er zenuwziek van.

-Ik ben toch bang, mevrouw Zaadt dat wij er op korte termijn niets aan kunnen doen.

-Oh nee, meneer de Buis? Dan weet ik wat me te doen staat.

-En wat mag dat dan wel wezen mevrouw Zaadt?

-Dat zult u wel zien, meneer de Buis, ik kan u verzekeren dat u en uw woningbouwvereniging nog niet van mij af zijn.
Goedendag!

Over pillen gesproken

Over pillen ben ik nog niet uitgepraat. Vorige week was ik voor een controle bezoek bij de longarts.
Op de foto bleek dat er weer een ontsteking in mijn longen zat dus húp weer een nieuwe anti-biotica kuur van 14 dagen (Avelox) en een Prednison kuur.
Eerst een kuur van 20 Mg dagelijks zolang ik de anti-biotica slik en daarna nog een tijd 5 Mg per dag.
Maar toen was ik er nog niet. Omdat Prednison osteoperose kan veroorzaken krijg ik Calicichew-D3 forte (kalktabletten) en Actonel, dat is een botopbouwer.
Die Actonel moet je staand of zittend innemen, zo stond er op het etiket van de apotheker. Tot een half uur na inname mag ik ook niet gaan liggen. (Ik las in de bijsluiter dat dat is opdat die pil zo snel mogelijk door je slokdarm gaat)
En omdat al deze medicijnen maagklachten kunnen veroorzaken zat er ook nog een maagbeschermer bij.
In de bijsluiter stond dat je daar ook maagklachten van kon krijgen. Ach ja..

Je kunt in ieder geval niet zeggen dat het niet grondig wordt aangepakt.

De schooltandarts.

In het jaar dat ik in de eerste klas van de Lagere School zat maakte ik ook kennis met het verschijnsel schooltandarts.
Twee keer per jaar werd de rust verstoord doordat er twee vrouwen binnenkwamen met een witte verpleegstersschort en een soort koffer.
De vrouwen keken streng en zagen er niet erg toeschietelijk uit dus dat beloofde niet veel goeds.
Ze legden twee bakjes neer op de tafel van de meester en een pak kaarten met daarop een afdruk van een gebit. In het éne bakje zaten kleine ronde spiegeltjes aan een steel en een soort haakjes, ook aan een steel: het andere bakje was leeg. Dat bakje was, zo bleek,voor de gebruikte spiegeltjes en haakjes.
Eén voor één moesten we naar de tafel toe, onze naam werd gevraagd, daarna moesten we onze mond opendoen. De ene vrouw keek met zo'n spiegeltje in je mond en morrelde wat rond met een haakje, vervolgens mompelde ze iets onverstaanbaars waarop de andere vrouw begon te schrijven op een kaart. De hele klas werd op die manier afgewerkt en toen ze verdwenen gingen we weer verder met de les.
De meester vertelde dat de kinderen bij wie gaatjes waren gevonden naar de schooltandarts moesten in de Doornstraat, alleen wist hij niet wie die kinderen waren.
Iedereen had natuurlijk wel van oudere leerlingen gehoord over de verschrikkingen van de schooltandarts en de martelende onzekerheid of je inderdaad een gaatje had maakte dat je heel nerveus werd als er iemand het klaslokaal binnenkwam. Op ieder moment kon er iemand binnen komen die met het slechte nieuws kwam dat je de volgende dag mee moest naar de Doornstraat.
De eerste twee keren had ik geluk, er waren geen gaatjes maar de derde keer moest ik er aan geloven. Op de dag dat het ging gebeuren werd ik wakker met buikpijn. Ik kwam op school en daar bleek dat ik niet de enige was met buikpijn van de zenuwen. Onze klas werd overgenomen door een andere meester en wij wandelden met onze eigen meester naar de Doornstraat. Het was een half uur lopen.
De tandarts zat in een grote ruimte en om de stoel zat een wit gordijn zodat je niet gezien werd als je in de tandartsstoel zat.
Maar gehoord werd je wel! Eén van de kinderen voor mij huilde en die werd heel bars toegesproken. Ik besloot om geen spier te vertrekken hoeveel pijn het ook zou doen.
Toen ik aan de beurt was zag ik pas echt wat me te wachten stond maar vluchten was geen optie, dus ik ging zitten, deed mijn mond open en beleefde voor de eerste keer de pijn van het boren in een kies met een boor die door een draad werd aangedreven. Het was nog erger dan ik had verwacht. Gelukkig was het een klein gaatje en duurde het niet al te lang. Ik voelde me wel behoorlijk genomen en ik was best bang voor die twee krengen en die chagrijnige barse vent.
Je bent erg flink", zei een vrouw en daarna mocht ik weer bij mijn klasgenootjes gaan zitten. God, wat was ik opgelucht dat het voorbij was!
Dit drame heeft zich nog een aantal keren herhaald en ik verzuchtte vaak dat het leven leuk was als je maar nooit naar de tandarts hoefde.
Gelukkig zijn er nu andere technieken, de tandartsen zijn vriendelijker, maar ik denk dat veel mensen van mijn generatie dankzij de schooltandarts een angst voor de tandarts hebben.
Het heeft bij mij in ieder geval een aardig tijdje geduurd voordat ik er overheen was.

Wij-voeren-uw oude-koelkast-af-draaikonterij

In een vorig bericht schreef ik over de deur van mijn oude koelkast die in brand was gevlogen.
Op maandag kwam een expert van de verzekering en die vertelde mij dat het schade bedrag zo spoedig mogelijk op mijn rekening zou worden overgemaakt.
Dus hupsakee naar de winkels om een nieuwe koelkast uit te zoeken.
Ik kwam terecht bij BCC waar een Siemens koelkast stond.
Aan één van de verkopers vertelde ik wat er gebeurd was en ik vroeg of de oude koelkast afgevoerd kon worden.
'Geen enkel probleem' werd mij verzekerd. Ik vertelde dat ik nog wat op wilde meten en dat ik de volgende terug zou komen.
Dat deed ik dus en ik trof een andere verkoper, zijn naam was K. Rebel.
Voor de zekerheid vertelde ik het verhaal nog een keer en ook bij deze verkoper kreeg ik te horen: 'geen enkel probleem'.
Enfin, koelkast gekocht en een afspraak gemaakt voor vrijdag 5 september.
Ze kwamen om 12.30 en toen de heren bezorgers zagen dat de af te voeren koelkast in brand was geweest keken ze bedenkelijk en vertelden dat ze daarvan niet op de hoogte waren. Het leek erop dat het wel een probleem voor ze was. Ze hadden er in ieder geval geen zin in, dat was duidelijk.
Uiteindelijk haalden ze een steekwagen en haalden de oude koelkast van zijn plaats.
De nieuwe koelkast was wat minder diep dan de oude dus die ging met gemak door de deuropening. Dat was maar goed ook want de heren vertelden mij dat als hij niet door de deuropening zou gaan dat ze dan de deuren er niet afhaalden want dat mochten ze niet.
De oude koelkast was te breed voor de deuropening maar ook hier weigerden de heren de deuren eraf te halen.
Ik vertelde ze dat dat onaanvaardbaar was en ik vroeg ze te wachten tot ik BCC had gebeld.
Daar kreeg ik de heer Rebel aan de telefoon die nu wel uit een heel ander vaatje tapte. Hij wist zich plots niet meer te herinneren wat ik voor afspraken met hem gemaakt. Hij stond gewoon glashard te liegen.
Ze hebben me dus ijskoud met een verbrande koelkast in de kamer laten zitten.
Het ziet ernaar uit dat die er zeker tot maandag staat.
Ik vind dat een zéér onfatsoenlijke behandeling van BCC en ik stuur nog een brief aan het hoofdkantoor.
Ook zal ik nooit meer iets bij BCC kopen.
Ik hoop dat als je dit leest je ook nooit meer iets bij BCC koopt,maar mocht je het toch doen laat alles dan schriftelijk vastleggen.
Als er dan iets misgaat en de verkoper blijkt ineens heel kort van memorie te zijn kun je je altijd op de schriftelijke afspraak beroepen.
Intussen geef ik die oude kast iedere keer een flinke schop als ik er langs loop, die schop is eigenlijk bedoeld voor de heer Rebel, de BCC draaikont,

De nieuwe koelkast is trouwens erg leuk: als je op de ijsblokjes knop drukt zegt hij: ding dong, vervolgens komt er een ijsblokje uit, net een kip die een ei legt.

Wat nu?(2)

Daarnet heb ik alle moed verzameld en met het Blokker blaadje en de Voorburgse Courant de muis opgeschept en in de container gegooid.
In de tuin gooien heb ik nog even overwogen maar ik was niet zeker dat deze muis niet elders was vergiftigd, dus hup in de container ermee!
Een muizenleven is voorbij gegaan.

Wat nu?

Er ligt een dooie muis in de keuken, hij ligt in het hoekje bij de koelkast. Ik heb al een paar keer gekeken of er nog beweging in zat maar nee, hij is zo dood als dood maar zijn kan.
Ik ben niet bang voor muizen maar ik ben er ook niet dol op.
Maar nu moet die muis eruit en ik weet nog niet hoe. Ik vind zo'n dooie muis eigenlijk toch wel een beetje griezelig.
Wat als ik hem heel voorzichtig op een stukje karton schuif en hij blijkt plotseling tot leven te zijn gekomen? Een soort wederopstanding, zeg maar?
Ach jakkes, ik moet er niet aan denken.

Het is weer voorbij.

De grote storing bij KPN waardoor miljoenen mensen geen verbinding met internet hadden.
Er werd gezegd dat ze bij KPN de firmware in alle Cisco routers gingen vervangen en dat dat mis ging. Maar de KPN wilde er niet al teveel over kwijt.
Wat wel merkwaardig was is dat de kranten geen melding maakten van deze storing. In ieder geval de Volkskrant niet en de Haagsche Courant ook niet.
Nou lijkt het mij nuttig als je firmware wilt vervangen dat je een testplan maakt met een eventuele fallback procedure., maar ja, wie ben ik?
Maar goed, twee dagen zonder internet was toch echt wel heel vervelend al zal het voor de bedrijven die werken met DSL nog erger zijn geweest.
Gisteravond rond half twaalf was er weer verbinding.

Paniek

Vanmiddag na mijn werk wilde ik nog even boodachappen doen in het dorp. Ik sta bij de kassa en god, dat kan toch niet waar zijn, mijn portemonnee zit niet in mijn tas.
Ik vertelde de kassiëre dat mijn portemmonne nog in de auto lag en ze zou mijn boodschappen even apart houden.
Zzoeff! Naar de auto om tot de ontdekking te komen dat hij daar ook niet lag.
Collega gebeld. "Zie jij een portemonnee op mijn bureau liggen?"
Nee, heb je al in je auto gekeken? vroeg hij.
"Ja, daar ligt hij ook niet."
Hup, in de auto naar huis, en daar zag ik hem ook niet.
Toen werd ik wel even bleek om mijn neus. Geld, bankpasjes, toegangspasjes voor de Makro en het Office center, alles weg.
Ik besloot dat ik maar aangifte moest gaan doen, maar uiteindelijk vond ik hem tussen de deur en de passagiersstoel.
Opgelucht maar wel geagiteerd ging ik terug naar de supermarkt. Gelukkig stonden mijn boodschappen er nog. Toen ik de supermarkt uitliep kwam de kassiëre me achterna.
"Zijn dit uw autosleutels?" Ja, dat waren mijn autosleutels,toen kwam er nog een man met een zak kiwi's. "Zijn die van u?" Ja, meneer ,dankuwel.
"Muts, verstrooide trut" mompelde ik in mezelf. Zou het ooit nog goed komen?
Misschien moet ik eens een keer helemaal opnieuw geinstalleerd worden.
Versie 0.1

Penicilline.

Jezus, hoe krijg ik het weg? De huisarts vertelde dat die tabletten het best ingenomen konden worden met wat yoghurt in verband met de bijverschijnselen. (Maag en darmproblemen.)
Je neemt een schaaltje yoghurt, eet daar de helft van op (yak!), dan neem je het tablet in, hup wat water er achteraan en dan de rest van de yoghurt (nog meer yak!). Dit hoef ik maar 21 keer te doen en dan gaat alles goed komen. Hoeveel pakken yoghurt moet ik dan wegwerken?

Ziek

Het lot heeft weer toegeslagen. Ik ben ziek. Ik denk dat het een opvlamming is van COPD, ik heb pijn en verhoging en ik voel me zo slap als een vaatdoek.
Goede wensen, beterschapskaartjes en bemoedigende emails zijn van harte welkom.