Jaarwisseling.

Buiten is het grijs en vochtig. Toch wordt er nog steeds flink geknald. Ik had me gisteren niet gerealiseerd dat het oudejaarsdag was dus ik moest toch naar buiten. Ik moet niets hebben van al dat vuurwerk dus ik heb heel snel gehaald wat ik nodig had en ik ben toen ook maar heel snel weer teruggegaan. Geen oliebollen en appelflappen, die vette jongens zijn niet aan mij besteed.
Wat wel? Wijn natuurlijk, komkommersalade en gekruide cashewnootjes.In ieder geval genoeg om me te helpen mijn zonden van het afgelopen jaar te overdenken. Dat is altijd prettiger onder het genot van een drankje.
Voor morgen iets vegetarisch. En heel veel fruit en groenten.
Eigenlijk wens ik iedereen elke dag een gelukkig nieuwjaar, maar omdat het 31 december is en de traditie wil dat het nu gebeurt:

Gelukkig Nieuwjaar

Nieuwe computer.

Vandaag heb ik mijn gisteren aangeschafte computer geinstalleerd. Dat hield in dat de oudste computer eruit moest, Een oude Windows2000 machine die al meer dan een jaar op instorten stond.
Dat hield ook in dat ik eerst allerlei kabeltroep moest ontwarren, Maar dat is nu allemaal gebeurd.
Nu moet ik weer een nieuw netwerkkabeltje hebben, terwijl ik me nog zo had voorgenomen dat ik morgen geen stap buiten de deur zou zetten.
Op de nieuwe pc zit Vista en ik ben benieuwd of dat echt zoveel klachten geeft als je hier en daar leest.
Het opstarten duurde lang!
Tussendoor kreeg ik allerlei schermpjes met boodschappen over hoe handig Windows vista wel niet is, maar uiteindelijk was het klaar.

Oude bekenden.

Vanochtend kwam ik een vrouw tegen met wie ik als kind in Scheveningen heel veel heb gespeeld.
We knikkerden, speelden honkbal en verstoppertje (blikkie trap)en als het sneeuwde gingen we met onze slee naar de duinen. We waren met een hele sliert kinderen en zij is de enige die ik tot nu toe heb teruggezien.
En nu zijn we groot. Zij woont ook in Voorburg ,maar een halve kilometer van mij af.
Grappig dat je elkaar na al die jaren nog herkent. Zij is echt een dametje geworden en ik voelde me even verschrikkelijk slordig in mijn spijkerbroek met trui en gympies.
We hebben even lekker herinneringen opgehaald.

Prettig einde!

Dat zei een mevrouw in een winkel vandaag tegen mij.

Zorgen.

Wat doe je als je Benfriend ineens niets meer van zich laat horen?
Ik heb al een mailtje gestuurd maar geen antwoord.
Ik ben Godverdomme doodongerust!!

Christopher Plummer.

Tijdens het zappen zag ik dat 'The Sound of Music' weer eens uit de kast was gehaald. Zo'n suikerzoete musical waarin ook Julie Andrews een rol speelt.
Het viel mij ineens op hoezeer die man op mijn vader lijkt in die musical.Mijn moeder leek alleen in de verste verte niet op Julie Andrews.

Kerstcadeau.

In mijn oneindige goedheid besloot ik om mezelf een geschenk te geven met kerstmis.
Mijn oog viel daarbij op een platenspeler die je op de usb poort aan kunt sluiten.
Je kunt dan dmv de bijgeleverde software heel gemakkelijk je platen op je harde schijf zetten, tenminste dat stond op de doos.
Dat leek mij een stuk handiger dan het gepruts met een halve stereo installatie naast je pc. En niet te vergeten al die kabels.
Maar waar ik weer niet bij nagedacht heb is dat de software natuurlijk voor Windows is geschreven.
En nou hoor ik zo'n heel klein stemmetje dat zegt: 'Zou je dat Linux er toch maar niet afgooien en Windows er weer opzetten? Je bent dan weer compatible met iedereen en alles'.
Het allermooiste zou natuurlijk zijn om 2 PC's te hebben in een netwerkje. Beetje decadent maar wel reuzehandig. Een switchbox ertussen zodat je maar 1 monitor, muis en toetsenbord nodig hebt. Nog mooier zou zijn een tv kaart,een 2e monitor en de tv eruit.
Keep dreaming.....

Eend met whiskey

Elk jaar met kerstmis komt hij een keer of wat in mijn mailbox. Ik geloof dat ik hem 10 jaar geleden voor het eerst zag.Een verhaal met een baard. Ik heb niets tegen baarden maar wel als ze aan een verhaal zitten.

And in the winter extra blankets for the cold...

De hele dag speelt dit liedje al door mijn hoofd. Het staat ergens op een CD van Janis Ian.
Als het zo koud is zou ik het liefst helemaal niet naar buiten gaan. Maar je moet af en toe wel dus ik ben vandaag toch maar even met handschoenen en warme laarzen de deur uitgeweest.
Wat ik wel heel mooi vind zijn die bomen met die aangevroren mist.

Vreemd.

Vanmiddag wilde ik wegrijden uit een winkelstraat en terwijl ik bezig was met het in de spiegels kijken of er niets aankwam, keek of ik de voor mij geparkeerde auto niet zou raken begonnen zich heel sterk beelden op te dringen van situaties en dingen die me vagelijk bekend voorkwamen.
Toen ik probeerde me te herinneren wat het was ging het weer weg. dit gebeurde tot vier keer toe.
Het waren geen déjà vu ervaringen, die heb ik ook wel eens gehad.

Als ik het heel kinderlijk zou omschrijven was het alsof er iets voor mijn ogen was dat zei: 'kijk naar mij' en als ik dan keek zei het; 'maar ik ben er lekker niet'
Als iemand er een verklaring voor heeft hoor ik het graag. Wel graag een wetenschappelijke verklaring want verhalen over geesten die contact zoeken of aliens die eraan komen, daar kan ik niets mee.
Misschien ben ik wel gewoon gek aan het worden of was het een kleine kortsluiting, zelf hoop ik op het laatste..

Over portefeuilles gesproken.

Een aantal maanden geleden werd ik in Leidschendam aangehouden door de politie. Een jonge agente stapte uit de politieauto.
Of ik me kon legitimeren en mijn autopapieren kon laten zien.
Nee, dat kon ik niet.
Waarom niet?
Omdat die in mijn portefeuille zitten en die ligt thuis.
Ondertussen informeerde de andere agent in de auto op wiens naam mijn kenteken stond.
De vrouwelijke agente vroeg mijn naam en die kwam overeen met de informatie die haar mannelijke collega inmiddels ontvangen had.
Hebt u eigenlijk wel een rijbewijs?
Ja hoor ik heb een rijbewijs maar dat ligt ook thuis, in hetzelfde mapje als de autopapieren.
En hoe komt het dat u geen papieren bij u heeft?
Bij dat soort onzinnige vragen krijg ik altijd de neiging om een nog onzinniger anwoord te geven zoals: ik heb nooit papieren bij me op dinsdag.
Maar ik zei keurig netjes dat ik was vergeten ze mee te nemen.
Dan moeten we u meenemen naar het bureau, mevrouw!
Ik zag het in gedachten al helemaal voor me, in de handboeien achterin de politiewagen naar het bureau.
Een leven lang uit handen van de politie gebleven en dan mee naar het bureau omdat ik geen papieren bij me had.
Die politieagente zat er zelf geloof ik ook wel een beetje mee want ze vroeg of ik echt helemaal niets bij me had waaruit mijn identiteit bleek.
Ja, een bankpasje heb ik.
Maar dat was niet voldoende, vond ze.
Toen opeens bedacht ik dat ik de legitimatie van mijn werk in het dashboardkastje had gelegd.
En dat was mijn redding, er staat ook een foto op dat pasje en ik hoefde niet mee naar het bureau.
Maar ik kreeg wel een bekeuring voor het niet 'op eerste verzoek tonen van een legitimatiebewijs'.
Oh ja, en een prettige dag nog verder!

Nu

Vroeger

Afbeelding afkomstig van Bibliodyssey

Mailgroepen

Voor een stichting die zich bezighoudt met de belangen van (ex) kankerpatienten en hun naasten of evt nabestaanden doe ik vrijwilligerswerk.
De stichting heeft een aantal mailgroepen in beheer waar je contact kunt krijgen met lotgenoten.
Van die mailgroepen wordt heel druk gebruik gemaakt, ook van de informatieve groepen die zich bezighouden met de gevolgen van kanker. Je kunt bv geen levensverzekering meer afsluiten en een hypotheek kun je in het gros van de gevallen ook wel vergeten.
Ik zit zelf in het redactieteam van de stichting en in het dagelijks bestuur van de mailgroepen. En af en toe vertaal ik wel eens een paar medische artikelen.
Van 2 mailgroepen ben ik moderator, een groep voor longkankerpatienten en een groep voor ex-patienten.
Het modereren houdt in dat je ingrijpt wanneer er conflicten dreigen of als mensen proberen hun religieuze ideeen te pushen. Dat gebeurt regelmatig. Ook hypochonders moet je er direkt uit vissen evenals de 'fakers'. Dat laatste heb je helaas soms niet zo snel in de gaten En dan zijn er nog de mensen die overtuigd zijn van alternatieve therapieen (Jomanda, Dr. gorter enzo) . Kwetsbare mensen, en dat zijn wanhopige kankerpatienten vaak, moeten beschermd worden tegen de praktijken van kwakzalvers en daar moet je als moderator heel alert op zijn.
We hebben contacten met de hulpverlening waar we altijd mensen naar toe kunnen verwijzen.
De longkankergroep heb ik nu zes jaar onder mijn beheer en dat is af en toe heel zwaar. Het overlevingspercentage is heel laag en in die zes jaar ben ik de enige die het uiteindelijk overleefd heeft. De reden dat ik het nog steeds doe is dat de leden van de groep mij zien als een soort voorbeeld, zij heeft het overleefd, misschien overleef ik het ook wel.
De ex-patientengroep is wel een heel vrolijke groep waar eigenlijk nog maar zelden over kanker gemaild wordt maar wel over muziek en computers. De helft van de groep bestaat uit Belgen en er wordt over en weer flink geplaagd. Maar als er iemand in een moeilijke periode even een steuntje in de rug nodig heeft zijn we er voor elkaar.

Laban vulpen en ballpoint.

Burka's

Ben had een artikel over Salafisme op zijn blog geplaatst en daar was ik het hartgrondig mee eens.
Ik weet niet in hoeverre burka's in Nederland gedragen worden maar van mij mogen ze het verbieden.
In een burka is een vrouw helemaal niemand/niets. Je ziet ook niets, geen ogen, geen lichaamstaal.
In een land waar de sociale en zakelijke contacten buiten de spreektaal om gebaseerd zijn op lichaamstaal en oogcontact past een burka helemaal niet.
Maar het echte probleem los je niet op door die burka uit te doen of het te verbieden.
Die Islamitische mannen hebben macht over vrouwen door ze geweld aan te doen. Niet alleen fysiek geweld maar ook geestelijk geweld. Die macht zullen ze nooit vrijwillig opgeven.
Er is m.i. maar een manier om ze die macht te ontnemen. Die vrouwen zouden het massaal niet meer moeten pikken dat ze als minderwaardige wezens beschouwd worden. Geen besnijdenissen meer, geen burka's ,geen imams die weigeren een vrouw een hand te geven en geen moslima die weigeren een man een hand te geven.
Het is voor een Westeuropese vrouw die onafhankelijk is (en dan spreek ik even namens mezelf) niet te verteren dat dit soort middeleeuwse praktijken nog een issue zijn in dit land.
Maar wat mij nog het meest verwondert is dat veel Moslima het heel gewoon vinden dat ze onderdrukt ,vernederd en lichamelijk verminkt worden. Sterker nog, ze nemen hun dochters mee naar het land van herkomst zodat ze daar besneden kunnen worden. Besneden door een vrouw nb!
Mijn verstand staat er in ieder geval bij stil.

Donderdag

Ik vraag me af waar Mr Talltree uithangt.

Taalgebruik

Als je een kroeg in Rijswijk binnenstapt en je zegt 'goeiemoggel' kun je gewoon direkt een beuk krijgen.
(Overigens zie ik niet waarom je zoiets zou zeggen,maar het schijnt erg en vogue te zijn).
Iedereen bemoeit zich er vervolgens mee en tot slot komt de politie om de knokkende menigte uit elkaar te plukken.
'Ja, ik dacht dat-ie mongool zei en daarom gaf ik hem een hengst.'

Zo gaat dat dus.

Tentoonstelling (2)

Artikel uit de telegraaf
wo 05 dec 2007, 14:09 |
Ehsan Jami wil foto's Sooreh Hera in Voorburg
VOORBURG - Politicus Ehsan Jami gaat zich inzetten om de foto's van de Iraanse kunstenares Sooreh Hera in Voorburg te exposeren. Jami vindt dat de foto's beslist een podium moeten krijgen, liet hij woensdag weten. Directeur Wim van Krimpen van het Haags Gemeentemuseum weigerde de omstreden fotowerken te exposeren. Een initiatief van het museumgoudA om ze daar te laten zien, stuit in die gemeente op verzet.

Het project Adam en Ewald van de kunstenares Sooreh Hera toont twee homoseksuele mannen met maskers van Mohammed en diens schoonzoon Ali.


Jami zei de houding van zowel Van Krimpen als van Gouda laf te vinden. „Ik ga proberen de foto's in mijn woonplaats te krijgen. Ze kunnen of in museum Swaensteyn of in de raadszaal van het gemeentehuis”, aldus de ex-PvdA'er en voorzitter van het Centraal comité ex-Moslims.
De foto's zijn omstreden omdat er homoseksuele moslimmannen op te zien zijn, getooid met maskers van de profeet Mohammed en diens schoonzoon Ali. Jami hoopt dat de gemeente Voorburg niet zo laf is om de fotowerken te weigeren. „Als dat gebeurt, dan hebben ze oorlog met me.”
Een woordvoerder van de gemeente Leidschendam-Voorburg zei woensdag dat het gemeentebestuur nog geen standpunt heeft ingenomen over de mogelijke komst van de foto's. „Als Jami met een initiatiefvoorstel komt, zal de raad zich daar over buigen”, aldus de zegsman.

Mailpiepjes

Als ik een mailtje binnenkrijg hoor ik een nogal schel piepje. Ik hoor het zelfs door mijn koptelefoon als die op tafel ligt.
Als ik naar muziek aan het luisteren ben op mijn koptelefoon en het volume wat hoger staat is het geluid wat het piepje ook harder, het wordt dan meer een soort schalmei.
Nu kan ik natuurlijk het piepje ook uitzetten maar dan hoor ik het niet als er mail binnenkomt.
Mijn god, wat een dilemma!

Tentoonstelling.

In het Voorburgse krantje was te lezen dat Ehsan Jami de door Wim van Krimpen geweigerde foto's in Voorburg wil exposeren.
Hij had Museum Swaenstein op het oog of de raadszaal. Museum Swaenstein is een klein gebouwtje in de Herenstraat, het staat op de monumentenlijst en wordt vaak gebruikt om kleine collecties tentoon te stellen. Mijn schoonzusje heeft er ook een aantal keer geexposeerd.
Jami moet voor de expositie toestemming heben van de gemeenteraad van Leidschendam-Voorburg en ik denk niet dat het hem gaat lukken.

Happy Sunday!

Ik ben een beetje aan het bijkomen van mijn bijna-dood ervaring. Nou ja, bij wijze van spreken dan. Ik reed over een rotonde en er lag een steen op de weg die ik niet gezien had.Daardoor raakte ik even de macht over het stuur kwijt en schoot het troittoir op. Ik kon nog net op tijd remmen anders was ik keihard tegen een lantaarnpaal opgereden. Ik was net naar de Turkse winkel geweest en alles wat in mijn auto lag werd letterlijk gelanceerd ,de appels vlogen om mijn oren. Ik ben wel blij dat ik geen eieren had gekocht:-) Een aardige meneer heeft de steen van de weg gehaald zodat het niet nog een keer gebeurt.

Een kijkje in de boekenkast.

En garde!

Een aantal jaren geleden toen ik nog conditie had en mijn leven nog niet bepaald werd door fysieke ongemakken heb ik schermlessen gehad van Kaspar Kardolus in Zoetermeer. Samen met Pauline, een collega van me. We schermden met de floret, aan het uiteinde zat een soort knopje zodat je je tegenspeler niet kon verwonden.
Als je het voor het eerst ziet denk je dat het niet zwaar is, je huppelt wat rond, steekt af en toe wat met die floret maar het is loodzwaar Het pak is zwaar, je gezichtbescherming is zwaar en benauwd en omdat je eigenlijk steeds springt vraag het echt behoorlijk wat van je conditie. Bovendien had je als vrouw onder dat pak nog een soort bescherming voor je borsten.
Meneer Kardolus was voorstander van een Spartaanse levensstijl, in de kleedkamers was geen verwarming en de douches waren koud. Brrrr.
Na het schermen gingen we dan nog wat drinken en kletsen aan de bar en soms gebeurde het.
De hond kwam even langs. Een hele lieve aanhankelijke, aanhalige Duitse herder.
Het erge was alleen dat die hond zo verchrikkelijk stonk. Waarnaar? Ja, naar hond.
In de verte rook je al dat hij er aankwam en als je dan wat aan het drinken was smaakte je drankje ook ineens naar hond. Ik vond het wel vreemd dat Kardolus en zijn vrouw dat zelf niet merkten, het was echt verschrikkelijk.

DVD

Stel, je koopt een DVD met een film over Glenn Gould, je prutst het doosje open want dat valt nog niet mee en vol verwachting doe je de DVD in je DVD speler.
Vervolgens gebeurt er helemaal niets. Het lampje van de DVD speler gaat even branden en gaat daarna uit als een nachtkaars.
En waarom is dat? Waarschijnlijk omdat het formaat DVD 9 (dual layer, single sided) is.
Het is hemelschreiend, hartverscheurend en intriest. Het staat er in heel kleine lettertjes op.Nee, niet dat het intriest is enzo maar wel wat het DVD9 formaat is.
Daar gaat mijn avond, zucht.

Dinsdagochtend.

Vanochtend toen ik wakker werd wist ik niet wie ik was, waar ik was en al helemaal niet wat voor dag het was.
Dat komt denk ik allemaal door die C0-Diodinges, maar het helpt volgens mij wel.

Mijn kruidentuin

Liften

Akelig vaak droom ik van liften. Toegegeven, ik ben er niet dol op maar in mijn dromen ben ik er doodsbenauwd voor. Maar dat zijn ook heel enge liften. Je stapt erin en ze gaan met een rotvaart naar de 20e etage. En net als je denkt dat ze door het dak heen schieten stoppen ze en laten je achter met het akelige gevoel dat je lichaam wel op de 20e etage zit maar dat je hersenen dat nog niet weten.
Ook ben ik in mijn dromen in liften geweest met een horizontale liftschacht. Dan ging die lift van gebouw tot gebouw. Dan moest je eerst naar de hoogste etage en daar overstappen in de horizontale lift. Het ene gebouw was dan het vertrekgebouw en het ander het gebouw waar ik werk maar waar ik zelden terecht kwam. Meestal draaide het erop uit dat ik met de trein naar huis ging,
Wel veelzeggend trouwens, dat laatste.

Verzoek

God, als u bestaat kunt u mij dan wat handiger maken zodat ik in de supermarkt niet 4 dozen met rollen sinterklaasinpakpapier over de grond laat rollen en thuis geen flessen azijn en sinaasappelsap op de stenen vloer kapot laat vallen?
Graag zo snel mogelijk aub. Het wordt anders overal zo'n puinhoop.
Alvast bedankt.

Ehsan Jami

Jami toch welkom in Voorburgse wijk

(Novum) - Protesten van buurtbewoners ten spijt betrekt Ehsan Jami toch een woning aan de Prins Bernhardlaan in Voorburg. De gemeente Leidschendam-Voorburg en woningcorporatie WoonInvest maken vrijdag bekend geen bezwaar erin te zien dat de voorzitter van het Comité van ex-moslims in de buurt woont. Zo'n 45 omwonenden hadden de gemeente in een brief laten weten dit niet te zien zitten omdat de buurt er onveiliger door zou worden.
----------------------------------------------------------------------------------------------------
Je kunt er natuurlijk op wachten dat omwonenden een protestbrief gaan schrijven maar waar moet die man dan wonen? Op het Politiebureau? In de gevangenis? Een overgebleven bunker wellicht in de Scheveningse duinen?

Van oude mannen die voorbijgaan.

Ben, de man is heel oud, ik verwacht dat hij een eind in de 80 is. Hier in de straat wordt hij 'de chagrijn' genoemd. Hij is getrouwd, of hij kinderen heeft weet ik niet.
Wat Ricardo tegen hem zei is natuurlijk ook niet goed te praten, ik heb alleen de man duidelijk moeten maken dat hij Ricardo beter had kunnen negeren als hij door de straat liep te schreeuwen in plaats van hem daarop aan te spreken.
En wat de man bezielt om de buurt te inspecteren weet ik ook niet.Volgens Dick, mijn buurman aan de rechterkant is hij aan het dementeren, dat zou kunnen maar hij rijdt nog wel auto.

Buren en andere onverlaten

Bij mij in de straat woont een ontzettende klootzak. Nou weet ik wel dat er in elke straat klootzakken wonen maar deze man heeft het klootzak zijn uitgevonden. De opperklootzak, zeg maar.
Hij is zeer christelijk en loopt door de straat te inspecteren of mensen hun tuintjes e.d. allemaal wel netjes houden. Hij ziet eruit alsof hij elke ochtend een glas azijn drinkt voordat hij op inspectie gaat. Hij heeft zo'n McGregor pet op en sloft met een chagrijnig gezicht door de straat.
Als hij iets heeft gevonden wat hem niet aanstaat en dat kan een uitgebloeide geranium zijn of een deur die een verfje nodig heeft zegt hij wat hij ervan denkt maar net niet hard genoeg dat je hoort wat hij precies zegt.
Op een keer was ik in de voortuin bezig en toen kwam hij ook langs, hij had mij niet gezien ,ik hoorde hem wat zeggen en ik stoof verontwaardigd de tuin uit.
'Bent u gek geworden', vroeg ik hem.
'Hoezo?' vroeg hij.
'Om commentaar te geven in het voorbij gaan op een manier dat je net niet kon horen wat hij precies zei', vertelde ik hem
Toen kwam het hoge woord eruit, hij vond de voortuin niet netjes genoeg en tot overmaat van ramp had die drugsverslaafde zoon van mij 'houd je bek ouwe lul' tegen hem gezegd.
Ik vond eigenlijk dat hij maar beter gewoon voor zich uit kon kijken, dat was ook veiliger en dan kon hij ook geen aanstoot nemen aan de tuinen van de omwonenden.
En mijn zoon zou zoiets echt niet zeggen als iemand niet eerst iets tegen hem zei.
'Dat is moeilijk, om niet in de tuinen te kijken', vertelde hij. En aan de overkant van de straat gaan lopen vond hij ook geen goed idee.
'U past niet in deze straat', vond hij.
Toen waren bij mij de rapen gaar en ik heb een lange tirade afgestoken over christenen die voorin in de kerk zaten en zich zeer onchristelijk gedroegen zodra ze de kerk hadden verlaten.
Hij heeft wat citaten uit de bijbel om zijn oren gehad en het laatste wat ik zei was; 'mijn zoon is ziek, hij heeft schizofrenie, zoekt u het maar eens op in het woordenboek. Het komt in de beste families voor.
Ik heb nooit meer last van de man gehad.

Penicilline.

Jezus, hoe krijg ik het weg? De huisarts vertelde dat die tabletten het best ingenomen konden worden met wat yoghurt in verband met de bijverschijnselen. (Maag en darmproblemen.)
Je neemt een schaaltje yoghurt, eet daar de helft van op (yak!), dan neem je het tablet in, hup wat water er achteraan en dan de rest van de yoghurt (nog meer yak!). Dit hoef ik maar 21 keer te doen en dan gaat alles goed komen. Hoeveel pakken yoghurt moet ik dan wegwerken?

Ziek

Het lot heeft weer toegeslagen. Ik ben ziek. Ik denk dat het een opvlamming is van COPD, ik heb pijn en verhoging en ik voel me zo slap als een vaatdoek.
Goede wensen, beterschapskaartjes en bemoedigende emails zijn van harte welkom.

Layout

Het is mij wel duidelijk dat als je de layout van je blogspot aanpast voor Firefox het niet automatisch betekent dat het er in MSIE ook goed uitziet.

Volle maan en zonsondergang

23 november 2007 17.15

Wondere wereld

Foto

Skillmatrix

De Skillmatrix, zoals die wordt gebruikt bestaat uit een Excel spreadsheet waarbij in de rijen de skills staan die nodig zijn om de afdeling functionerend te houden.
In de kolommen staan de initialen van de mensen die op de afdeling werken.
Je kunt dan met een cijfer van 0-5 aangegeven in hoeverre je de skill beheerst.
0 staat voor niveau absolute nitwit en 5 staat voor niveau hall of fame.
Als je een nieuw kunstje erbij leert zet je dat gewoon in de matrix met het niveau waarop je het beheerst.
Als iedereen zo'n matrix naar eer en geweten invult kan een manager precies zien wie hij bv met een bepaalde skill op niveau 5 in huis heeft. Zegt hij.
Daar ging dus de discussie over. Is het nuttig of is het gewoon tijdverdrijf?

Dinsdag

Vanochtend om 8.45 , ik was net wakker, ging mijn GSM.
'Goedemorgen, u spreekt met de Vereniging voor Natuurmonumenten, schikt het u als ik u een paar vragen stel?'
"Nou nee, eigenlijk niet, ik ben zo vroeg in de ochtend nog niet in de stemming voor natuurmonumenten."
"Zal ik dan vanmiddag even terugbellen?"
"Nee, doet u maar niet, ik zit dan op mijn werk en dan ben ik ook niet in de stemming."
"Een prettige dag dan nog verder."

Een half uur later ging de voordeurbel. Daar stond een mevrouw die met een sterk Schots accent in het Engels vroeg wat ik van al die toestanden in de wereld vond. Ze had een 'Awake' in haar hand dus ik heb direkt gezegd dat ik niet geinteressseerd was. Deur dicht, exit Jehova getuige.

Ik ben toen maar naar de douche gevlucht, daar hoor je de telefoon niet en de voordeurbel ook niet.

Na het douchen kwam ik beneden en tring, daar ging de telefoon weer.
"Daaag, met Robert van het Smart Center den Haag."
"Dag Robert."(ik kende die hele Robert niet)
"Bent u de eigenaar van een Smart Passion en is die in juli bij ons in onderhoud geweest?"
"Ja."
Oh God, dacht ik, ze hebben vast in de werkplaats een onderdeel van die auto gevonden wat eigenlijk in mijn auto thuishoort.
Maar nee, mijn auto is nu vier jaar oud en ze hadden een voordelige aanbieding met een hoge inruilprijs voor mijn huidige auto.
Ik heb Robert vriendelijk verteld dat ik wel eens langs zou komen als ik een nieuwe auto nodig had.

Maar toen! The icing on the cake! Ja, de telefoon ging weer! Ditmaal was het Scarlet of Scarlett.
Een jaar of wat geleden hadden ze een reclamespotje waarbij Beau van Erven Dorens in zijn onderbroek over je tv scherm wandelde om te vertellen dat je uitgekleed werd. Een aanfluiting vond ik het! Geen leuk slipje of boxer short, nee een gewone witte onderbroek en wat het nog erger maakte is dat hij ook nog sokken en schoenen aanhad.
Ik kon het niet nalaten om het even tegen dat meisje te zeggen voordat ik vriendelijk vertelde dat ik geen gebruik ging maken van de diensten van Scarlett.

Ik ben maar wat vroeger naar mijn werk gegaan voordat er weer gebeld werd.
Daar kregen we een presentatie met na afloop discussie over het nut van de skillmatrix.
Het was wel een leuke discussie. het liep bijna uit op een handgemeen.

Ogen

Prof. Joanna Rowe (Universiteit Louisville) heeft ontdekt dat mensen
met blauwe ogen slimmer zijn, althans beter in strategisch denken.
Mensen met bruine ogen hebben weer een betere reactiesnelheid en zijn
dus beter in sport.

Dan vraag je je af hoe het dan zit bij mensen met groene ogen.

Hosanna-2!

Ik ben net terug van het ziekenhuis.
De longfoto was goed, alleen mijn stollingsfactor was iets te hoog, maar niet hoog genoeg om er iets aan te doen.
Volgens de longarts mag ik 7 jaar na de bestraling en steeds hetzelfde beeld op de longfoto's aannemen dat ik genezen ben. Ik hoef geen foto's meer te laten maken tenzij er aanleiding voor is in de vorm van longontsteking.
Ik moet wel elk jaar op controle blijven komen voor de COPD. Who cares? De eerste keer is pas volgend jaar november.

Ziekenhuis

Vanmiddag om 14.30 moet ik naar de longarts voor de uitslag van bloedonderzoek en een longfoto.
Ik heb er een heel dubbel gevoel over: meestal is het goed, dus waarom zou het nu niet goed zijn? Maar wat als het niet goed is?
'Dat zie je dan wel weer', zeg ik dan tegen mezelf. Maar ondertussen flitst het ene scenario na het andere door mjn hoofd.

Luidsprekers

Jaren geleden, na allerlei beurzen bezocht te hebben besloot ik dat ik nieuwe luidsprekers wilde hebben. We hadden hier in Voorburg toen nog een echte HiFi winkel.
Ik had een budget van 2000 gulden , echt bij elkaar gespaard door af te zien van bijna alles.
Ze lieten me daar de Elipsons 1303 horen met een akoustische opname van Jennifer Warnes die 'Famous Blue Raincoat' zong van Leonard Cohen. Ik had nog nooit zoiets moois gehoord. Het was net alsof je er naast stond. De Elipsons zijn vooral erg mooi in het middengebied, een beetje 'mellow'. Maar de klank was zo mooi dat mijn keus was gevallen. Er was maar 1 probleem, de luisprekers kostten 1750,-- gulden per stuk.
Toen ik vertelde dat dat ver boven mijn budget was wist de man een oplossing.
Hij had ergens nog een inruilpaar staan waar het doek van kapot was, hij stelde voor om ze op te knappen en ze bij mij thuis te demonstreren.
Na een week kwam hij langs met de twee luidsprekers, opnieuw gelakt en voorzien van nieuw luidsprekerdoek. Uren is hij gebleven, hij had natuurlijk 'Famous Blue Raincoat' meegenomen en daarna hebben we wat klassiek werk gespeeld.
Ze mochten blijven, ik heb de man zijn 2000 gulden overhandigd en ik heb er nooit spijt van gehad. Later heb ik nog wel nieuwe versterkers gekocht.
De luidsprekers heb ik op spikes gezet en ik denk dat ik nog eens probeer om ze op stoeptegels te zetten.
Een aanrader trouwens, die CD van Jennifer Warnes.

BWV1079

"Thema Regium"


Op 7 mei 1747 ontmoette J.S. Bach Koning Frederik II van Pruisen in de verblijfplaats van de koning in Potzdam.
Frederik legde Bach het bovenstaande thema voor en wilde dat hij een driestemmige fuga improviseerde op de pianoforte die destijds nog nieuw was.
Toen Bach daarna de opdracht kreeg om een zesstemmige fuga te inproviseren weigerde Bach en zei dat hij daar op zou moeten werken en stuurde twee weken na de ontmoeting een reeks stukken naar de koning op basis van dit thema.
Bach noemde het stuk: "Regis Iussu Cantio Et Reliqua Canonica Arte Resoluta" (het thema van de koning, met toevoegingen, opgelost in de canonieke stijl).
De eerste letters van het stuk vormen het woord ricercar, een oudere naam voor fuga.

Pompoen

Vorige week heb ik me laten verleiden om een pompoen te kopen en vandaag was de dag dat hij eraan moest geloven. Het was echt vreselijk, dat ding woog ongeveer 3 kilo en ik kwam er niet doorheen. Drie keer is hij van het aanrecht gevallen maar uiteindelijk is het gelukt. De reus is geveld.
Wat ik er mee ga doen? Pompoensoep, denk ik.

Samowar

Deze zou ik nog wel eens willen hebben.

Ben is back!

Met een gloednieuwe weblog: 'Ben opnieuw'